Lezingen
Presentatie
De Barones
GentlemaninSlavernij
HeyBuddy&anderSucces
Yu di Tera
Nieuwtjes
Wie ben ik?
Fotoalbum

        

                        Odd Fellows lezing 21 september

Werken aan je je zelf, harmonie onder de mensen, met open oog en oor, bewogen zijn, respect, maatschappelijk betrokken zijn vormen tezamen de positieve leidraad waar Odd Fellows voor staat en waar ik me ook heel goed in kan vinden. Dat deze instelling door de broeders en zusters serieus nageleefd wordt is meteen duidelijk. De ontvangst is allerhartelijkst en na de technische controle, -de apparatuur werkt- krijgen we een rondleiding en uitleg van Jack van Os, onze gastheer. De levenshouding van Odd Fellows bewerkstelligt een unieke sfeer waarin mensen van allerlei rangen en standen zich op hun gemak kunnen voelen.

 

 

 

 

Bewogen zijn, betrokken, in kunnen leven in de situaties van anderen zijn eigenschappen die ik nodig heb om mijn verhalen te schrijven. Sterker nog, inleven is het voornaamste handvat, zonder empathie krijg je geen gevoel op papier. Dat mij dat gelukt is merk ik aan de reacties van de lezers die mijn boeken kennen. Ik hoor hoe ze anderen de titels aanraden, fantastisch om te horen!

Deze lezing behelst alle vijf de boeken. Met de Powerpoint heb ik een rode draad gemaakt waarin de verhalen naar elkaar toe groeien. Aan de hand van de foto’s vertel ik van ieder verhaal hoe het is ontstaan, waar het over gaat en sluit het af door een treffende passage voor te lezen. Zelfs het boek in wording Buitenbeentjes krijgt deze behandeling. Er is nog geen omslag maar wel al veel over het ontstaan en wording van de bundel te vertellen. Uiteraard is er ook een heftig voorval om voor te lezen. Niet uit een boek maar vanaf papier maar daarom niet minder indrukwekkend. 

 

           

          

 

Tjempaka

                                              
    

 rantang

 

******************************************************

BoekPresentatie De Barones in School 7

 

 

Woensdag 1 juni was de presentatie van De Barones in de nieuwe bibliotheek in Den Helder.

De middag werd goed bezocht. Na afloop ontving ik een impressie verslag van Moon Kager. Mustreads op pad naar… De lezing over De Barones – Janny de Heer

 

https://mustreadsornot.wordpress.com/2016/06/02/mustreads-op-pad-naar-de-lezing-over-de-barones-janny-de-heer/

"Al had ik het boek gelezen, van de beschrijving van Janny van het leven van Mien werd ik zeer ontroerd."

 

 

"...kwam het bij een ieder in de zaal enorm binnen. Dit merkte je door de vragen en opmerkingen die na afloop van de lezing gesteld en gedeeld  werden..."

 

"...De lezing was zo om, jammer want naar mijn mening kon Janny  nog uren vertellen en wilde de aanwezigen graag nog door discussiëren..."

 

Moon hartelijk dank voor je verslag. Je hebt de sfeer in de zaal goed weergegeven.  Ik wil graag iedereen bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan deze bijzondere middag.  Behalve de oprechte belangstelling en aandacht die ik van de toehoorders mocht ontvangen ben ik royaal in de bloemetjes gezet. Ik was verrast met zoveel aardige attenties en reacties en heb daar nog lang van nagenoten!  Hartelijk dank! 

 

 

 

****************************************************************

Schrijvers Festival 2016

Zaterdag 19 maart ben ik op uitnodiging van het Schrijvers Festival Steenwijk te gast in Kallenkote.

In Indische sferen is het thema Suriname. Gezien het verloop van de geschiedenis is dat een combinatie die heel goed kan. Na alle aandacht die De Barones heeft gekregen en Gentleman in slavernij een pasje terug moest doen, gaat het vandaag voornamelijk over de Surinaamse familie Horst van Duitse afkomst. Hoe toepasselijk in de Boekenweek. Vanaf zijn wolkje heb ik Johann Dieterich zelf zijn verhaal laten doen en zijn kijk op de wereld van vandaag. Zoals afgesproken met de organisatie heb ik ook nog iets verteld over het WIO project. De verhalen over de kinderen van toen, nu oude mensen, die in verschillende omstandigheden allemaal dezelfde overeenkomst in hun leven te verwerken kregen namelijk het noodgedwongen vertrek uit Indië na de Tweede Wereldoorlog.      

 ***************************************************************            Hellevoetsluis en Den Helder

hebben meer gemeen dan marinestad te zijn

 

Zondag 18 oktober 2015 op uitnodiging van de bibliotheek Hellevoetsluis verteld over de geschiedenis van de familie Horst omdat nazaten van de oudste zoon Franz in deze plaats wonen.

 

Interessant gevolg van een boek over een familie die echt heeft bestaan is wel dat de levende nazaten elkaar vinden en napraten over de generaties die voor hen leefden. Met gefantaseerde personages zul je dat nooit beleven. Via de ouderwetse manier, van mond op mond gewezen worden op de familie of langs de moderne weg surfen op het internet ontmoeten de nakomelingen van J.D. Horst elkaar en wisselen de belevenissen van hun tak aan de stamboom uit. Zoveel verhalen, allang weer voldoende stof voor een deel 2!  Nieuwe vriendschappen  ontstaan door deze gezamenlijke interesse.

 

 

Via het internet vonden nazaten van de oudste zoon mij, na het verschijnen van het boek. Ze hebben nog brieven, foto’s en zelfs een hoge hoed van Franz. Al zoekende naar meer informatie over de voorouders in Suriname kwamen ze mijn roman tegen die over J.D. Horst is geschreven. Ik kan me hun verbazing voorstellen toen ze een familieportret die ze zelf in bezit hebben, in Gentleman in slavernij gepubliceerd zagen. Sindsdien hebben wij een heel goed contact en onze vriendschap heeft kort geleden geresulteerd in een PowerPointpresentatie in de bibliotheek van Hellevoetsluis. Vooraf geen tv optredens, geen radio interviews, weinig aandacht in de pers en toch een grote opkomst in de bibliotheek. Er moesten stoelen bijgezet worden! 

Contacten als deze ontstaan uit het onderzoek tijdens het schrijven van Gentleman in slavernij zijn me heel dierbaar geworden.

Dat brengt vreugde en verdriet. Helaas bereikte ons in september op Curaçao al het droevige nieuws dat Jenna Horst, kleindochter van de jongste Horst zoon, ernstig ziek was en niet meer beter zou worden. Inmiddels is Jenna overleden. Ik heb Jenna maar heel kort gekend, maar vanaf de eerste seconde na onze ontmoeting hadden we een klik, een herkenning van wij liggen elkaar. In die moeilijke tijd voor Jenna, ze zat midden in het verwerkingsproces dat haar huis in Paramaribo en al haar bezittingen door brand verloren waren gegaan, kwam ik met het verhaal over haar voorvader. Aanvankelijk niet geïnteresseerd, maar beleefd luisterend om mij een plezier te doen, groeide heel snel haar belangstelling. Binnen een paar uur na ons eerste bezoek, waren haar talloze herinneringen te binnen geschoten die ze ook gelijk telefonisch met me deelde. Sindsdien waren we altijd welkom bij haar en zolang we in Suriname waren, belde ze regelmatig op met een babbeltje over de familie. Het deed haar goed dat de familiekant van vader in het licht kwam te staan, omdat het daarvoor vooral de tak van moeders kant - De la Parra’s - was naar wie de meeste aandacht uitging. Toen het boek eenmaal was verschenen, reageerde ze enthousiast vanuit Suriname om me te vertellen wat ze ervan vond. Hoe blij ze was te lezen dat haar voorvader een goed mens was geweest en goede daden had verricht al leefde hij in een tijd dat slavernij een gegeven was.

Het zal zo vreemd zijn bij ons volgend bezoek aan Suriname niet meer even bij Jenna binnen te kunnen wippen.

Behalve de gezamelijke interesse voor de familie Horst ontstond een warme vriendschap met Dick en Marian uit Hellevoetsluis, (Dick is de achterkleinzoon van de oudste zoon van J.D. Horst), Peter en Marli uit Hunteburg, (Peter en Marli wonen in de omgeving waar J.D. Horst is geboren) en met ons, Janny en Paul uit Den Helder.

 

******************************************************************************************************************

 

WIO lezing

 Maandag 16 maart 2015 een lezing gehouden in Tjempaka.

Tjempaka is een Woongemeenschap voor Indische Ouderen (WIO) in Den Helder. In het gebouw is een ontmoetingscentrum. Toen wij daar een uur van te voren arriveerden om het technische gedeelte voor te bereiden, zaten daar al enige bezoekers te wachten. Dat er veel belangstelling was voor de lezing had ik al gehoord, het was ruim van te voren volgeboekt. Behalve voor de bewoners, die uiteraard voorrang hadden, stond de bijeenkomst ook open voor belangstellenden van buiten.

Na een aantal keren voornamelijk over Gentleman in slavernij te hebben verteld vond ik het heerlijk nu ook weer eens Hey buddy de andere voet is voor jezelf als hoofdonderwerp te hebben. Want daar waren ze voor gekomen, de Jutters. Om verhalen te horen over het oude Indië. De opdracht was om het meest te vertellen over Hey buddy en met name de periode in Indië maar ook over mijn andere boeken. Een gemakkelijke rode draad om alle verhalen aan elkaar te koppelen was de opmerking die Alfred van den Heuvel een paar jaar geleden maakte toen ik hem tegenkwam in het theater. ‘Nu heb je het hele koloniale verleden van Nederland beschreven,’ lachte hij toen ik vertelde over het verschijnen van Gentleman in slavernij. Lichtelijk overdreven maar heel leuk gevonden. In de lezing heb ik deze opmerking als uitgangspunt genomen en via Curaçao, Indië, Suriname en met oog op het nieuw te verschijnen boek in het najaar De Barones, Nederland, met de toehoorders een culturele en historische reis door het verleden gemaakt.

 

Ik heb verteld hoe mijn boeken zijn ontstaan en hoe het van lieverlee van fictie naar semi fictie naar non fictie is gegaan. Met zijn vinger in de lucht zei Huib Wijnants: ‘Geen woord van gelogen,’ over zijn verhaal. Zijn verhaal over zijn krijgsgevangenschap, de Birma spoorweg is het verhaal van velen, dat is me afgelopen maandag wel duidelijk geworden. Het leeft nog onder de mensen. Ik proef ook wel dat er meer zijn zoals hij, die graag hun levensverhaal in zo’n mooi boek beschreven zouden willen zien.

 

De basis van deze middag is de wens van stichting WIO om de ervaringen van de mensen die als kind uit het oude Indië zijn vertrokken met hun ouders en de rest van hun leven in Nederland, Amerika of Australië doorbrachten in verhaalvorm te bundelen. Over de oorlog en de kampen is al veel geschreven maar juist de problemen van de zogenaamde tussengeneratie is minder belicht. Ouders met herinneringen aan het oude Indië, kinderen geboren en opgegroeid in het nieuwe land, deze doelgroep hangt er als het ware tussenin. Lijkt me zeer interessant om deze verhalen te verzamelen en dieper op deze periode 1948-1959 in te gaan.  

Na afloop bedankte een van de dames voor de lezing en zei dat ze weer even in het Indië van haar jeugd was geweest. ‘Zo was het.’ Een groter compliment had ik, die nog nooit in Indonesië is geweest, niet kunnen krijgen.

 

 *****************************************************************************************************************

 

Optreden voor eigen publiek: bijna een reunie van de leesgroep, de schrijversgroep, de musicalgroep, vrouwen van het IVC, collega's, buren, vrienden, belangstellenden en nieuwe lezers! Warme sfeer en ruime interesse voor de geschiedenis van Suriname.

Aan de hand van Power Point presentatie de lezing uit het hoofd gehouden. Leuk om tussendoor annecdotes te kunnen vertellen zoals dat de kleindochter van de jongste zoon van Ditrich me uit Suriname opbelde en hoe blij haar enthousiasme me maakte. 

 Mijn 'angst' dat ik te lang aan het woord zou blijven en daarmee de aandacht zou verliezen was tot totaal ongegrond. Nooit eerder zulke lovende reacties gekregen als: ik had nog meer willen horen, zat ademloos te luisteren aan je lippen gehangen. Dat had ik niet verwacht. Binnenkort, voor wie het heeft gemist, een lezing in het IVC. Datum volgt nog.

Bedankje van Anita Ruder, pr medewerkster van de bibliotheek. Ook ik heb de bibliotheek bedankt, dat ik daar mijn verhaal over Horst en Suriname mocht vertellen maar vooral ook voor de buitengewone PR motor die is ingeschakeld. We hebben persoonlijke uitnodigingen verstuurd en in (bijna) alle huis-aan-huis bladen gestaan en op diverse internet sites.   

Hierna was het feest, we hebben een drankje gedronken op het succes van Gentleman in slavernij en een Surinaams hapje gegeten.

Uiteraard was Gentleman in slavernij verkrijgbaar. Aan de  signeertafel was het druk. Ik probeer toch altijd voor de lezers iets persoonlijks in het boek te schrijven.

We waren allemaal zo enthousiast dat we het binnenkort in het IVC nog eens dunnetjes over gaan doen. Dus wie deze lezing heeft gemist er komt een herkansing! 

 ********************************************************************************************************************

Literaire avond in Amsterdam: OBA-Bijlmer

Op 28 november 2013 was ik één van de negen auteurs die geinterviewd werd door Michel van Kempen. 

 

Gespreksleider Michiel had zich goed voorbereid, stelde diepte vragen en alle auteurs kregen de gelegenheid hun werk te presenteren. Het publiek luisterde aandachtig, had gelegenheid om vragen te stellen. Alle auteurs sloten af met het voorlezen van kort gedeelte uit hun eigen boek. Ik koos voor de laatste pagina wat aanvankelijk enig hilariteit opleverde. Maar juist die sterfscene maakt nieuwsgierig: hoe zat het nou met het leven van Johann Dieterich Horst en zijn goedbewaard familiegeheim?

Zie verder interessante links; blogspot Caraïbisch uitzicht. 

 ********************************************************************************************************************

Lezing in Rotterdam: Afschaffing van de slavernij 

Op 4 juli 2013 heeft Janny de Heer in de bibliotheek Hoogvliet en Feijenoord in Rotterdam verteld over hoe de afschaffing van de slavernij tot stand kwam

 

Gentleman in slavernij gaat over de meeslepende geschiedenis van het koloniale Suriname in de 19e eeuw, een tijd van grote veranderingen in de verhoudingen tussen de bevolkingsgroepen. De roman vertelt hoe het dagelijks leven op en om de plantages werkelijk was. Janny de Heer ontraadselt daarbij knap de familiegeheimen rond de hoofdpersoon.

  

 

 
jannydeheer@hotmail.com